การเห่าหรือหอนมากเกินไป (Excessive Barking)

         การเห่าเป็นพฤติกรรมปกติของสุนัข แต่มักสร้างความรำคาญให้กับเจ้าของหรือเพื่อนบ้าน ซึ่งการเห่าเกิดได้จากหลายสาเหตุ เช่น

• เห่าจากกังวลที่จะอยู่โดดเดี่ยว (Separation anxiety).. มักเห่าหรือส่งเสียงครวญคราง เวลาเจ้าของจะออกจากบ้านหรือไม่อยู่บ้าน
• เห่าตอบสนองต่อสิ่งเร้าบางอย่าง.. เช่น มีแขกหรือคนแปลกหน้ามา ซึ่งการเห่าเป็นการแสดงการป้องกันตัวหรือการกลัว และจะหยุดเห่าเมื่อสิ่งแปลกปลอมนี้หายไป
• เห่าเพื่อเรียกร้องความสนใจ  (Attention seeking).. เป็นการเรียกร้องให้เจ้าของหันมาสนใจ อาจตะกุยหรือกระโดดร่วมด้วย เมื่อเจ้าของดุหรือว่า สุนัขก็ไม่หยุดพฤติกรรมนี้เพราะได้รับความสนใจจากเจ้าของ
• เห่าเพื่อเล่น.. มักเดินเข้ามาเล่นกับคน ของเล่นหรือสัตว์ตัวอื่น เช่น อาจคาบลูกบอลมาให้เจ้าของแล้วเห่าเพื่อให้เจ้าของเล่นด้วย เมื่อเจ้าของปาลูกบอลมาก็จะหยุดเห่าและวิ่งไปเก็บ แล้วก็จะทำซ้ำอีกเป็นการเรียนรู้ว่าเห่าแล้วเจ้าของจะเล่นด้วย
• เห่าเนื่องจากมีปัญหาทางร่างกาย.. เช่น มีอาการปวด อายุมาก หูหนวก มีปัญหาเกี่ยวกับการรับรู้ หรือเกี่ยวกับสมองมักเห่ามากกว่าปกติ

         การควบคุมการเห่านั้น คือหลีกเลี่ยงสิ่งกระตุ้นนั้น และจะต้องฝึกให้สุนัขเชื่อฟังคำสั่งของเจ้าของ เช่น ไม่ หรือ หยุด และใช้คำนั้นตลอดด้วยโทนเสียงเดิม ซึ่งการฝึกนั้นจะต้องใช้ความอดทนและระยะเวลา และอย่าลืมให้รางวัลเมื่อสุนัขทำตาม ซึ่งจะดีกว่าการลงโทษ เพราะจะยิ่งทำให้สุนัขกลัว และต่อต้าน